Bilman İSAQ
Bir ailənin sönən ocağı... Nəvai Həsənovun faciəsi Azərbaycanı sarsıtdı
Bəzən elə faciələr olur ki, onları nə qələm ifadə edə bilir, nə də söz təsvir etməyə yetir. Elə xəbərlər var ki, təkcə bir ailənin deyil, bütöv bir xalqın ürəyində dərin yara açır. Naxçıvanda baş verən ağır yol-nəqliyyat hadisəsi nəticəsində hərbi qulluqçu Nəvai Həsənovun, hamilə həyat yoldaşının və azyaşlı övladlarından birinin faciəvi şəkildə həyatını itirməsi məhz belə ürəkdağlayan hadisələrdəndir.
Bu xəbər yayıldığı ilk andan ölkənin hər yerində dərin hüznlə qarşılandı. Çünki bu, adi bir yol qəzası deyildi. Bu, bir ailənin ocağının sönməsi, yarımçıq qalan arzuların, həyata keçməyən xəyalların, sabaha ünvanlanan ümidlərin bir anda darmadağın olması idi.
Nəvai Həsənov Vətənə sədaqəti həyat amalına çevirən hərbçilərdən idi. O, xidmət etdiyi hərbi hissədə peşəkarlığı, intizamı və məsuliyyəti ilə seçilir, silahdaşlarının böyük hörmətini qazanmışdı. Onu tanıyanların hamısı eyni fikri bölüşür: Nəvai son dərəcə vətənpərvər, yüksək mədəniyyətə malik, təvazökar, tərbiyəli, insanlara hörmətlə yanaşan və saf qəlbli bir Azərbaycan oğlu idi.
O, hərbi geyimi yalnız əynində daşımırdı. O formanı ləyaqəti, davranışı və mənəviyyatı ilə də şərəfləndirirdi.
Lakin Nəvai Həsənovu fərqləndirən təkcə nümunəvi hərbçi olması deyildi. O, ailəsinə sonsuz bağlılığı ilə seçilən qayğıkeş ata, mehriban həyat yoldaşı, etibarlı ömür-gün yoldaşı, qohumların, ətrafının hörmətini qazanmış bir gənc idi. Onların ailəsi qarşılıqlı sevgi, hörmət və milli-mənəvi dəyərlər üzərində qurulmuş nümunəvi ailələrdən biri kimi tanınırdı.
Amma taleyin amansız hökmü bir anın içində bu xoşbəxt ailəni yerlə-yeksan etdi.
Hadisənin ən ağır və insanı sarsıdan tərəfi isə odur ki, Nəvainin həyat yoldaşı ana olmağa hazırlaşırdı. Bir neçə gün sonra ailədə yeni bir körpənin dünyaya gəlməsi gözlənilirdi. Evdə körpə gülüşü eşidilməli, valideynlər övladlarını sevinc göz yaşları ilə qucaqlamalı idilər. Lakin həyat bu ailəyə ən ağır hökmünü verdi. Dünyaya gəlməyə hazırlaşan körpə də anası ilə birlikdə əbədiyyətə qovuşdu.
Bu faciə bununla da bitmədi.
Ailənin azyaşlı övladlarından biri də qəzanın qurbanı oldu. Günahsız bir körpənin yarımçıq qalan ömrü hər bir insanın ürəyini parçalayır. Uşaq gülüşünün əbədi susması, ata-anası ilə birlikdə həyata gözlərini yumması sözlə ifadə edilə bilməyəcək qədər ağır dərddir.
Bu ailədən geriyə isə ağır yaralanmış digər azyaşlı övlad qaldı. Qəzada ayaqları sınan balaca körpə indi həyatının ən çətin sınağını yaşayır. O, təkcə fiziki ağrılarla deyil, həm də ömrünün sonuna qədər daşıyacağı ata, ana və bacı-qardaş həsrəti ilə böyüyəcək.
Heç bir uşaq belə bir taleyi yaşamamalıdır. Heç bir körpə valideynlərini eyni gündə itirməməlidir. Bu acı təkcə bir ailənin yox, bütün cəmiyyətin vicdanını sızladan bir faciədir.
Bu gün Nəvai Həsənovun silahdaşları onu Vətənə sədaqətlə xidmət edən ləyaqətli hərbçi kimi xatırlayırlar. Dostları onu mərd, səmimi və etibarlı insan kimi yada salırlar. Qohumları və yaxınları isə nümunəvi ailə başçısını, mehriban övladı və gözəl insanı itirməyin ağrısını yaşayırlar.
Hərbçi olmaq yalnız silah daşımaq deyil. Hərbçi olmaq Vətənə sədaqət, xalqa xidmət, məsuliyyət və şərəf deməkdir. Nəvai Həsənov ömrünü məhz bu ali dəyərlərə həsr etmişdi. O, qısa ömür yaşasa da, arxasında böyük hörmət, gözəl ad və unudulmayacaq xatirələr qoydu.
Bu ağır hadisə hər birimizə həyatın nə qədər kövrək olduğunu bir daha xatırladır. Bir neçə saniyə insanın bütün gələcəyini dəyişə bilir. Dünən övladlarının gələcəyi üçün çalışan, sabah yeni körpəsini qucağına almağı arzulayan bir ata bu gün əbədiyyət yolçusudur.
Nəvai Həsənovun ailəsinin faciəsi uzun illər insanların yaddaşından silinməyəcək. Çünki bəzi itkilər təkcə ailənin deyil, bütöv cəmiyyətin dərdinə çevrilir.
Allah Nəvai Həsənova, onun hamilə həyat yoldaşına və faciədə həyatını itirən balaca övladına rəhmət eləsin.
Məkanları cənnət, ruhları şad olsun.
Uca Allah sağ qalan balaca övladına şəfa, sağlamlıq, səbir və güclü insanlar arasında böyüməyi nəsib etsin.
Bu ailənin yaşadığı ağrı hər bir valideynin, hər bir insanın ürəyini dağlayır. Nəvai Həsənovun adı isə onu tanıyanların yaddaşında həmişə Vətənini sevən, ailəsinə bağlı, ləyaqətli Azərbaycan hərbiçisi və gözəl insan kimi yaşayacaq.
Bu xəbər yayıldığı ilk andan ölkənin hər yerində dərin hüznlə qarşılandı. Çünki bu, adi bir yol qəzası deyildi. Bu, bir ailənin ocağının sönməsi, yarımçıq qalan arzuların, həyata keçməyən xəyalların, sabaha ünvanlanan ümidlərin bir anda darmadağın olması idi.
Nəvai Həsənov Vətənə sədaqəti həyat amalına çevirən hərbçilərdən idi. O, xidmət etdiyi hərbi hissədə peşəkarlığı, intizamı və məsuliyyəti ilə seçilir, silahdaşlarının böyük hörmətini qazanmışdı. Onu tanıyanların hamısı eyni fikri bölüşür: Nəvai son dərəcə vətənpərvər, yüksək mədəniyyətə malik, təvazökar, tərbiyəli, insanlara hörmətlə yanaşan və saf qəlbli bir Azərbaycan oğlu idi.
O, hərbi geyimi yalnız əynində daşımırdı. O formanı ləyaqəti, davranışı və mənəviyyatı ilə də şərəfləndirirdi.
Lakin Nəvai Həsənovu fərqləndirən təkcə nümunəvi hərbçi olması deyildi. O, ailəsinə sonsuz bağlılığı ilə seçilən qayğıkeş ata, mehriban həyat yoldaşı, etibarlı ömür-gün yoldaşı, qohumların, ətrafının hörmətini qazanmış bir gənc idi. Onların ailəsi qarşılıqlı sevgi, hörmət və milli-mənəvi dəyərlər üzərində qurulmuş nümunəvi ailələrdən biri kimi tanınırdı.
Amma taleyin amansız hökmü bir anın içində bu xoşbəxt ailəni yerlə-yeksan etdi.
Hadisənin ən ağır və insanı sarsıdan tərəfi isə odur ki, Nəvainin həyat yoldaşı ana olmağa hazırlaşırdı. Bir neçə gün sonra ailədə yeni bir körpənin dünyaya gəlməsi gözlənilirdi. Evdə körpə gülüşü eşidilməli, valideynlər övladlarını sevinc göz yaşları ilə qucaqlamalı idilər. Lakin həyat bu ailəyə ən ağır hökmünü verdi. Dünyaya gəlməyə hazırlaşan körpə də anası ilə birlikdə əbədiyyətə qovuşdu.
Bu faciə bununla da bitmədi.
Ailənin azyaşlı övladlarından biri də qəzanın qurbanı oldu. Günahsız bir körpənin yarımçıq qalan ömrü hər bir insanın ürəyini parçalayır. Uşaq gülüşünün əbədi susması, ata-anası ilə birlikdə həyata gözlərini yumması sözlə ifadə edilə bilməyəcək qədər ağır dərddir.
Bu ailədən geriyə isə ağır yaralanmış digər azyaşlı övlad qaldı. Qəzada ayaqları sınan balaca körpə indi həyatının ən çətin sınağını yaşayır. O, təkcə fiziki ağrılarla deyil, həm də ömrünün sonuna qədər daşıyacağı ata, ana və bacı-qardaş həsrəti ilə böyüyəcək.
Heç bir uşaq belə bir taleyi yaşamamalıdır. Heç bir körpə valideynlərini eyni gündə itirməməlidir. Bu acı təkcə bir ailənin yox, bütün cəmiyyətin vicdanını sızladan bir faciədir.
Bu gün Nəvai Həsənovun silahdaşları onu Vətənə sədaqətlə xidmət edən ləyaqətli hərbçi kimi xatırlayırlar. Dostları onu mərd, səmimi və etibarlı insan kimi yada salırlar. Qohumları və yaxınları isə nümunəvi ailə başçısını, mehriban övladı və gözəl insanı itirməyin ağrısını yaşayırlar.
Hərbçi olmaq yalnız silah daşımaq deyil. Hərbçi olmaq Vətənə sədaqət, xalqa xidmət, məsuliyyət və şərəf deməkdir. Nəvai Həsənov ömrünü məhz bu ali dəyərlərə həsr etmişdi. O, qısa ömür yaşasa da, arxasında böyük hörmət, gözəl ad və unudulmayacaq xatirələr qoydu.
Bu ağır hadisə hər birimizə həyatın nə qədər kövrək olduğunu bir daha xatırladır. Bir neçə saniyə insanın bütün gələcəyini dəyişə bilir. Dünən övladlarının gələcəyi üçün çalışan, sabah yeni körpəsini qucağına almağı arzulayan bir ata bu gün əbədiyyət yolçusudur.
Nəvai Həsənovun ailəsinin faciəsi uzun illər insanların yaddaşından silinməyəcək. Çünki bəzi itkilər təkcə ailənin deyil, bütöv cəmiyyətin dərdinə çevrilir.
Allah Nəvai Həsənova, onun hamilə həyat yoldaşına və faciədə həyatını itirən balaca övladına rəhmət eləsin.
Məkanları cənnət, ruhları şad olsun.
Uca Allah sağ qalan balaca övladına şəfa, sağlamlıq, səbir və güclü insanlar arasında böyüməyi nəsib etsin.
Bu ailənin yaşadığı ağrı hər bir valideynin, hər bir insanın ürəyini dağlayır. Nəvai Həsənovun adı isə onu tanıyanların yaddaşında həmişə Vətənini sevən, ailəsinə bağlı, ləyaqətli Azərbaycan hərbiçisi və gözəl insan kimi yaşayacaq.
